Fairy Tales

16 mei

 
Slakkenhuis

 En voordat de trolkinderen kunnen reageren, hebben ze ineens een groot slakkenhuis op hun rug zitten. Verbaasd kijken ze elkaar aan. "Help," gilt Rinka, "ik wil geen slak zijn. Lief slakkenmannetje, maakt alstublieft de toverspreuk weer ongedaan. We zullen het nooit meer doen, echt niet." Maar het slakkenmannetje is nergens meer te zien. De trolkinderen beginnen aan de slakkenhuizen te trekken en te scheuren. Ze proberen de slakkenhuizen tegen bomen stuk te slaan, maar ze blijven op hun rug zitten. "Laten we naar huis gaan," zegt Urke ten slotte. "Misschien weet pappa wel een oplossing. Hij is uitvinder en heeft vast wel een middeltje."

15 mei

 
Het slakkenmannetje

De trolkinderen kijken angstig om zich heen. Daar zien ze tot hun grote ontsteltenis een reuzenslak naderen. De slak maakt een slurpend geluid en laat een zilveren slijmspoor achter zich. "Het slakkenmannetje," fluistert Sufke. Het slakkenmannetje ziet eruit als een kabouter, maar dan zonder baard. Op zijn hoofd en rug heeft hij een groot slakkenhuis en hij zit op een grote slak. Hij is echt mooi om te zien, alleen het gezicht van het slakkenmannetje staat op slecht weer. Boos kijkt hij naar de trolkinderen en zegt: "Kunnen jullie wel, mijn kleine slakken vangen en ze nog willen opeten ook. Bah, wat vind ik dat gemeen van jullie. Maar ik zal jullie daarvoor straffen, let maar eens op."
Dan begint het slakkenmannetje een klein gedicht op te zeggen: 
"Pli pla pluis, 
nu zit op jullie rug
een heel groot slakkenhuis 
en ik neem het niet terug."

14 mei

 
Slurpend geluid

"Het slakkenmannetje, wie is dat nou weer?" willen de trolkinderen weten. "Dat leg ik jullie straks wel uit. Ik had jullie ook moeten waarschuwen. Maar nu opschieten jullie," zegt Mamma trol en duwt haar kinderen met tobbe en al de deur uit. 
Nu worden de trolkinderen wel een beetje angstig en zo hard ze kunnen, rennen ze naar de plaats waar ze de slakken hebben gevonden. Daar keren ze de tobbe om zodat alle slakken weer vrij zijn. "Gelukkig maar," zegt Urke opgelucht, "nu kunnen we mamma geruststellen." 
Dan horen de trolkinderen een vreemd slurpend geluid. Zenuwachtig praten ze door elkaar en het slurpende geluid komt snel naderbij. Akelig dichtbij is het al gekomen . .

13 mei

 
Niet blij

 "Wat een mooie slakken," roept Rinka. "Laten we ze verzamelen en in de grote tobbe doen. Misschien kunnen we ze ook wel eten." Lilwi en Sufke hollen naar huis en halen de grote houten tobbe. Ze vangen zo veel slakken als ze kunnen Al gauw is de tobbe propvol en Urke doet vlug de deksel erop. "Ziezo," zegt hij grinnikend; "dat wordt een heerlijke slakkenmaaltijd. Wat zal mamma hier blij mee zijn." Maar Mamma trol is niet blij met de slakken. Ze slaakt een diepe zucht en roept wanhopig uit: "Oh lieve help, wat hebben jullie gedaan... Breng ze vlug allemaal weer terug voordat het slakkenmannetje komt en zijn slakken terughaalt."

12 mei

 
Overal slakken

De trolkinderen rennen zo snel ze kunnen naar huis na dit avontuur. Pappa en Mamma trol zijn blij dat de kinderen weer allemaal en helemaal gezond thuis zijn gekomen. Pappa trol gelooft zijn kinderen niet zo erg als ze hem over het avontuur vertellen. Nee, van trolmeerminnen heeft hij nog nooit gehoord. Maar Mamma trol gelooft het wel, ze vindt in ieder geval dat je nooit kunt zeggen dat het niet waar is. Tenslotte zijn er zo veel wezens waar ze nog nooit van gehoord hebben en die toch bestaan, laat ze Pappa even fijntjes weten. De volgende dag straalt de zon weer aan de hemel. Het bos druipt nog na en het ruikt heerlijk buiten, naar vers bos, mos en natte aarde. Opeens valt het de trolkinderen op dat er heel veel slakken in het bos zijn. Mooie slakken met gekleurde en gestreepte huisjes op hun rug